جام قرآنی رمضان / آیات حفظی

جز ۱ : بقره ۴۵  (یاری گرفتن از صبر و نماز)

وَ استَعِینُوا بِالصبرِ وَ الصلَوهِ وَ إِنهَا لَکَبِیرَهٌ إِلا عَلى الخَْشِعِینَ

از صبر و نماز یارى جوئید (و با استقامت و کنترل هوسهاى درونى و توجه به پروردگار نیرو بگیرید) و این کار جز براى خاشعان گران است

جز۲  : بقره ۱۸۶  (آیه دعا)

وَإِذَا سَأَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْیَسْتَجِیبُواْ لِی وَلْیُؤْمِنُواْ بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ

و هنگامى که بندگان من از تو درباره من سؤال کنند بگو: من نزدیکم ! دعاى دعا کننده را به هنگامى که مرا مى خواند پاسخ مى گویم ، پس آنها باید دعوت مرا بپذیرند و به من ایمان بیاورند تا راه یابند (و به مقصد برسند)

جز ۳ : آل عمران ۲۶   (همه چیز دست خداست)

قُلِ اللَّهُمَّ مَالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِی الْمُلْکَ مَن تَشَاء وَتَنزِعُ الْمُلْکَ مِمَّن تَشَاء وَتُعِزُّ مَن تَشَاء وَتُذِلُّ مَن تَشَاء بِیَدِکَ الْخَیْرُ إِنَّکَ عَلَىَ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ

بگو: ((بار الها! مالک حکومتها تویى ، به هر کس بخواهى ، حکومت مى بخشى ، و از هر کس بخواهى ، حکومت را مى گیرى ، هر کس را بخواهى ، عزت مى دهى ، و هر که را بخواهى خوار مى کنى .
تمام خوبیها به دست توست ، تو بر هر چیزى قادرى

جز۴ : آل عمران ۱۳۹  (ایمان،عامل پایداری)

وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ

و سست نشوید! و غمگین نگردید! و شما برترید اگر ایمان داشته باشید!

جز ۵ : نسا ۵۹      (اطاعت از خدا،رسول و اولی الامر)

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَطِیعُواْ اللَّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُولِی الأَمْرِمنکم

اى کـسـانـى کـه ایمان آورده اید! اطاعت کنید خدا را و اطاعت کنید پیامبر خدا و صاحبان امر را

جز ۶ : مایده ۵۵        (ولایت)

إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاهَ وَیُؤْتُونَ الزَّکَاهَ وَهُمْ رَاکِعُونَ

سرپرست و رهبر شما تنها خدا است ، و پیامبر او، و آنها که ایمان آورده اند و نماز را بر پا مى دارند و در حال رکوع زکات مى پردازند

جز ۷ : مایده ۸۲      (دشمنی یهود)

لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَهً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الْیَهُودَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُواْ

بطور مسلم یهود و مشرکان را دشمنترین مردم نسبت به مؤ منان خواهى یافت

جز ۸ : اعراف ۳۱   (زینت مسجد/عدم اسراف)

یَا بَنِی آدَمَ خُذُواْ زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ وَکُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ

اى فرزندان آدم ! زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود بردارید و بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید که خداوند مسرفان را دوست نمى دارد.

جز ۹ : اعراف ۲۰۴     (سکوت هنگام تلاوت قرآن)

وَ إِذَا قُرِىَ الْقُرْءَانُ فَاستَمِعُوا لَهُ وَ أَنصِتُوا لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ

هنگامى که قرآن خوانده شود گوش فرا دهید و خاموش باشید تا مشمول رحمت خدا شوید

جز ۱۰ : انفال ۶۰     (وقتی که دشمن می ترسد)

وَ أَعِدُّوا لَهُم مَّا استَطعْتُم مِّن قُوَّهٍ وَ مِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّکمْ

در برابر آنها (دشمنان ) آنچه توانائى دارید از نیرو آماده سازید (و همچنین ) اسبهاى ورزیده (براى میدان نبرد) تا به وسیله آن دشمن خدا و دشمن خویش را بترسانید

جز ۱۱ : توبه ۱۲۸  (پیامبر،حریص به هدایت)

لَقَدْ جَاءَکمْ رَسولٌ مِّنْ أَنفُسِکمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکم بِالْمُؤْمِنِینَ رَءُوفٌ رَّحِیمٌ

رسولى از خود شما به سویتان آمد که رنجهاى شما بر او سخت است ، و اصرار به هدایت شما دارد و نسبت به مؤ منان رئوف و مهربان است

جز ۱۲ : –

جز ۱۳ : ابراهیم ۷   ( شکر)

لَئن شکرْتُمْ لاَزِیدَنَّکُمْ وَ لَئن کفَرْتمْ إِنَّ عَذَابى لَشدِیدٌ

اگر شکر گزارى کنید (نعمت خود را) بر شما خواهم افزود و اگر کفران کنید مجازاتم شدید است

جز ۱۴ : نحل ۱۰۵ (مومن دروغ نمی گوید)

إِنَّمَا یَفْترِى الْکَذِب الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِئَایَتِ اللَّهِ وَ أُولَئک هُمُ الْکذِبُونَ

تنها کسانى دروغ مى گویند که ایمان به آیات خدا ندارند، و دروغگویان واقعى آنها هستند

جز ۱۵ : اسرا ۲۳ و ۲۴  (احسان به والدین)

وَ قَضى رَبُّک أَلا تَعْبُدُوا إِلا إِیَّاهُ وَ بِالْوَلِدَیْنِ إِحْسناً إِمَّا یَبْلُغَنَّ عِندَک الْکبرَ أَحَدُهُمَا أَوْ کِلاهُمَا فَلا تَقُل لهَُّمَا أُفٍ وَ لا تَنهَرْهُمَا وَ قُل لَّهُمَا قَوْلاً کرِیماً
وَ اخْفِض لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَهِ وَ قُل رَّب ارْحَمْهُمَا کَمَا رَبَّیَانى صغِیراً

پروردگارت فرمان داده جز او را نپرستید و به پدر و مادر نیکى کنید، هر گاه یکى از آنها – یا هر دو آنها – نزد تو، به سن پیرى برسند کمترین اهانتى به آنها روا مدار، و بر آنها فریاد مزن ، و گفتار لطیف و سنجیده بزرگوارانه به آنها بگو.
بالهاى تواضع خویش را در برابرشان از محبت و لطف فرود آر، و بگو پروردگارا همانگونه که آنها مرا در کوچکى تربیت کردند مشمول رحمتشان قرارده

جز ۱۶ : کهف ۱۱۰   (اخلاص)

قـُلْ إِنَّمـَا أَنـَا بـَشـرٌ مِّثـْلُکـمْ یـُوحـَى إِلىَّ أَنَّمـَا إِلَهـُکُمْ إِلَهٌ وَحِدٌ فَمَن کانَ یَرْجُوا لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صلِحاً وَ لا یُشرِک بِعِبَادَهِ رَبِّهِ أَحَدَا

بگو من فقط بشرى هستم همچون شما (امتیازم این است که ) به من وحى مى شود که مـعـبـود شـمـا تـنـهـا یـکـى اسـت ، پـس هـر کـس امـیـد لقـاى پـروردگـارش را دارد بـایـد عمل صالح انجام دهد، و کسى را در عبادت پروردگارش شریک نکند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *