المراقبات (۲)

ذکرها و دعاهاى این ماه

از کارهاى مهم در این ماه ذکرها و دعاهاى وارد در این ماه است :
(۱) در تمام ماه هزار بار بگوید: استغفر الله ذالجلال و الاکرام من جمیع الذنوب و الآثام . شیخ صدوق رحمه الله روایت کرده است : اگر کسى این ذکر را در رجب هزار بار بگوید، خداوند متعال مى فرماید: اگر – گناهان شما را – نبخشم ، پروردگار شما نیستم پروردگار شما نیستم پروردگار شما نیستم .
(۲) در تمام ماه سوره توحید را ده هزار بار بخواند. همچنین روایت شده که هزار بار بخواند. و روایت شده : ((کسى که هزار بار آن را بخواند روز قیامت عمل هزار پیامبر و هزار فرشته را مى آورد. و هیچکس نزدیکتر از او به خدا نیست مگر کسى که بیشتر از او آن را خوانده باشد. و ثواب خواندن این سوره در رجب چندین برابر است .)) در روایت دیگرى آمده : ((اگر کسى در رجب صد بار آن را بخواند خداوند در بهشت دوازده کاخ با ((یاقوت )) و ((درّ)) براى او ساخته و یک میلیون عمل خوب براى او مى نویسد. سپس مى فرماید: بنده ام را ببرید و آنچه را که براى او مهیا نموده ام نشانش دهید – در اینجا – ده هزار نفر از کسانى که خانه هاى این شخص در بهشت به آنان سپرده شده مى آیند و یک میلیون کاخ از ((درّ)) و یک میلیون کاخ از یاقوت سبز را براى او باز مى کنند؛ کاخهایى که تمام آنها با ((درّ)) و یاقوت و زیورآلات و پارچه هاى زیبا زینت داده شده بگونه اى که کسى نمى تواند آن را توصیف کند و جز خدا کسى نمى تواند آن را تصور کند. هنگامى که آن را مى بیند مات و مبهوت مى شود و مى گوید: این براى کیست آیا براى پیامبران است ؟ به او گفته مى شود اینها مال تو است بخاطر خواندن ((قل هو الله احد)).
(۳) در این ماه هزار بار خدا را تسبیح کند. در روایت آمده است کسى که چنین عملى را انجام دهد خداوند صد هزار عمل خوب براى او نوشته و صد کاخ در بهشت براى او مى سازد.
(۴) در تمام این ماه هزار بار ((لا اله الا الله )) بگوید. روایت شده است کسى که در این ماه این عمل را انجام دهد، خداوند براى او صد هزار حسنه نوشته و صد شهر براى او در بهشت مى سازد.
(۵) در این ماه صد بار بگوید استغفر الله الذى لا اله الا هو وحده لا شریک له و اتوب الیه و اگر پس از آن صدقه بدهد خداوند او را مورد رحمت قرار داده و گناهان او را مى آمرزد. و کسى که چهارصد بار بگوید خداوند پاداش صد شهید را براى او مى نویسد.
(۶) در تمام ماه با پیروى از امام سجاد (علیه السلام ) در سجده خود این ذکر را بگوید: عظم الذنب من عبدک فلیحسن العفو من عندک .
(۷) صبح و شب و بعد از هر نمازى بگوید: یا من ارجوه لکل خیر و آمن سخطه عند کل شر، یا من یعطى الکثیر بالقلیل یا من یعطى من سئله یا من یعطى من لم یسئله و من لم یعرفه تحننا منه و رحمه اءعطنى بمسئلتى ایاک جمیع خیر الدنیا و جمیع خیر الآخره واصرف عنى بمسئلتى ایاک جمیع شر الدنیا و شر الآخره فانه غیر منقوص ما اءعطیت و زدنى من فضلک یا کریم سپس با دست چپ محاسن خود را گرفته و انگشت سبابه دست راست خود را حرکت داده و گریه کند و بگوید: یا ذالجلال والاکرام یا ذالنعماء و الجود یا ذالمن حرم شیبتى على النار.
در اول این دعا مى گویى : ((از خداوند امید هر چیزى دارى . و از خشم او نزد هر شرى در امانى )) و از جمله این خشمها مکر خداوند است و ایمنى از مکر خدا از گناهان بزرگ است . بنابراین از این مطلب غافل مشو و قصد تو از عبارت این باشد که بشرط ((توبه )) امید خیر داشته و خود را از خشم او در امان مى دانى و گویا مى گویى : اى کسى که براى بندگان خود راهى قرار داده که اگر از آن راه بروند از خشم او در امان مى مانند. و آن راه همان توبه است . و این فراز دعا امنیت بالفعل از مکر خدا نیست . و همچنین گفتار تو که مى گویى ((امید هر خیرى را از او دارم )) گویا مى گویى : اى کسى که براى بندگان خود راهى قرار داده است که اگر از آن راه بروند به هر چیزى که بخواهند مى رسند. و این راه همان دعاست .
اگر انسان در این باره که چرا در این عبارت دعا ((اعطنى جمیع خیر الدنیا و جمیع خیر الآخره )) کلمه جمیع تکرار شد ولى در این عبارت ((واصرف عنى جمیع شر الدنیا و شر الآخره )) این کلمه تکرار نشده است بیندیشد، شاید به این نتیجه برسد که این اختلاف عبارت به این مطلب اشاره دارد که شر امرى عدمى است – که همان دورى از رحمت خدا و محرومیت از بخشایش الهى است – ولى چون خیر امرى وجودى مى باشد، گویا انواع آن بیشمار است . ولى اینکه چرا ((جمیع شر الدنیا؛ تمامى شرهاى دنیا)) در دعا آمده گویا به این جهت است که شرهاى دنیا براى همه مردم معلوم نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *