بیان لطائف قرآنی توسط حاج آقا قاسمی در هیئت میثاق با شهدا (موضوع: قیام لله)

لطائف قرآنی جلسه هفتگی ۹۴/۱۱/۱۸

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم سَدِّد ألسِنَتِنا بِالصَّوابِ والحِکمَه

آیات ۲۰ تا ۲۴ سوره مائده داستانی رو از داستان های بنی اسرائیل نقل کرده است. آنطور که از آیات برمی آید قرار است که قوم بنی اسرائیل وارد سرزمین مقدس بشوند که در بعضی از تفاسیر آمده که همین بیت المقدس است. داخل شهر عده ای هستند که بنی اسرائیل باید با آنها بجنگند تا بتوانند شهر را از دست آنها بگیرند. در این چهار_پنج آیه بین قوم بنی اسرائیل، حضرت موسی بن عمران (ع) و دونفر دیگر از قوم بنی اسرائیل گفت‌وگویی شکل گرفته که نهایتا به آیه ۲۴ سوره مائده منجر شده است:

قالُوا یا مُوسى‏ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها أَبَداً ما دامُوا فیها فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّکَ فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ (۲۴/ مائده)

به حضرت موسی(ع) گفتند که تا آنها در شهر هستند، ما ابدا داخل شهر نمی شویم، تو با خدایت داخل شهر بشوید و با آنها بجنگید، ما همین جا می نشینیم. یعنی اوج جسارت و بی احترامی را به حضرت موسی(ع) و پرودگار، که می گویند « رَبُّکَ » یعنی پروردگار تو، آن هم خدایی که اینقدر آنها را اکرام کرده است. در توصیف خودشان هم می گویند که ما اهل قعودیم، می نشینیم، تو و خدایت بجنگید، جنگ که تمام شد ما را خبر کنید. (به کلمه قاعدون توجه کنید)

مثل این داستان از بنی اسرائیل و داستان های دیگر در قرآن زیاد است. اما باید توجه داشته باشیم قرآن کتاب داستان نیست. قرآن کتاب موعظه است:

یا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْکُمْ مَوْعِظَهٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِی الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَهٌ لِلْمُؤْمِنینَ (۵۷/ یونس)

قرآن اگر داستان تعریف کرده،  در قسمت هایی داستان ها را تکرار کرده، مثل داستان حضرت موسی، هدف تعریف داستان نبوده، بلکه پند و اندرز و بیدار شدن ماست و اساسا قرآن آمده است برای موعظه کردن ما. بنابراین از تعریف هر داستان هدفی دارد که ما پندی بگیریم.

در این کتاب موعظه، موعظه ای از وجود مقدس پیغمبر اکرم(ص) نقل شده است:

قُلْ إِنَّما أَعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى‏ وَ فُرادى‏ ثُمَّ تَتَفَکَّرُوا ما بِصاحِبِکُمْ مِنْ جِنَّهٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ نَذیرٌ لَکُمْ بَیْنَ یَدَیْ عَذابٍ شَدیدٍ (۴۶/ سبا)

نکات:

۱.      إِنَّما أَعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ : پیغمبر صلّی الله علیه و آله می فرماید که من با همه عظمتم، که همه خلقت طفیلی وجود من است، میخواهم یک موعظه بکنم.

۲.      أَنْ تَقُومُوا : موعظه پیامبر صلّی الله علیه و آله  نیز این است که قیام کنید و اهل قیام باشید نه اهل قعود (إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ). مومنِ پیرو پیغمبر اکرم صلّی الله علیه و آله اهل رکود و سکون و رخوت نیست، در هر لحظه ای دارای جنبش و حرکت است.

۳.      بعضی ها قیام می کنند اما قیامشان لنفسه است. پیامبر(ص) می فرماید: أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ. قیام بکنید اما جهت و هدف حرکت باید خداوند باشد. کسی که برای خدا قیام بکند از هیچ چیزی نمی ترسد. چون هیچ قدرتی مافوق قدرت خداوند وجود ندارد.

۴.      مَثْنى‏ وَ فُرادى : مثنی به معنی دونفر‌دونفر است. یعنی اقل اجتماعی که به آن جمع اطلاق می شود دونفر است، اگر در توان شما بود دونفره قیام کنید ولی اگر نشد فرادی. برخلاف ضرب المثلی که می گوید که یک دست صدا ندارد! یک نفره هم  اگر می توانید قیام کنید. اما شرطش لله بودن آن است.

*این موعظه را کسی متوجه می شود که از جنس خود پیامبران باشد.

این جمله از شهید سیدمرتضی آوینی است:

دهه شصت دهه امام خمینی(ره) بود و از این پس دهه ها هر چه بیابید به جز او انتساب نخواهند داشت . این او بود که هر آنچه که در تقدیر تاریخ انسان این عصر بود ظاهر کرد . امام خمینی(ره) انسانی چونان دیگران نبود ؛ از قبیله انبیا و اصحا ب انان بود و مصداقی از مصادیق معدود «نبا عظیم». امام خمینی(ره) پیامبر تازه ای نبود، اما از یادآوران بود ، از مخاطبان ، إنما أنت مذکر…

خدا در قرآن به پیامبر(ص) می فرماید که تو مذکری، تو یادآوری؛ امام هم پیامبر تازه ای نبود اما جنسش از جنس انبیاء بود، از مخاطبین «إنما أنت مذکر». او هم آمد که همین را به ما یادآوری کند.

با آمدن اسم امام و انقلاب او غالبا به یاد ۱۵ خرداد ۴۲ می افتیم، عده ای هم بحث انجمن های ایالتی و ولایتی سال ۴۱ را به خاطر دارند اما جالب است بدانیم که اولین بیانیه ی امام که تاریخی ترین سند مبارزه امام است مربوط می شود به سال ۱۳۲۳. یعنی ۱۹ سال قبل از قیام ۱۵ خرداد ۴۲:

بسم الله الرحمن الرحیم

قال الله تعالی: قُلْ إِنَّما أَعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى‏ وَ فُرادى …

امام در آن سال بیانیه ی خود را با این آیه از قرآن کریم شروع کرد و فرمود هرچه از تعالیم انبیاء هست، چکیده‌اش در این آیه جمع شده است. چراکه پیامبر(ص) فرمود من همین یک موعظه را دارم و امام نیز حرف تازه ای نداشت، وی مقامش مقام مذکر و یادآور بود.

شاید بیشترین آیه ی تکرار شده در بیانات امام همین آیه است و امام خودش معنی قیام لله را به عینه نشان داد. قیامش لله بود، سال ۴۲ در اوج غربت خود که داشتن رساله اش هم جرم بود دم از خدا زد، در سال ۶۱ هم که رزمندگانش با اقتدار وارد خرمشهری شدند که به ادعای کارشناسان امکان آزادسازی آن وجود نداشت، باز هم فرمود که خرمشهر را خدا آزاد کرد، پس از حادثه طبس فرمود که این شن ها مأمور خدا بودند. خلف صالحش نیز که ادامه دهنده راه اوست وقتی ملوانان آمریکایی وارد کشور ما شدند فرمود این کار، کار خدا بود.

فلذا همه چیز را بر مدار خدا می بیند ، قیامش قیام لله است. و کسی که قیام و جهاد و حرکتش برای خدا باشد خدا راه را به او نشان خواهد داد:

وَ الَّذینَ جاهَدُوا فینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنینَ (۶۹/ عنکبوت)

هر کسی در راه ما جهاد کند، برای ما قیام کند، ما راه را به آنها نشان خواهید داد. ملت ایران به تبع امام برای خدا قیام کردند، و خدا نیز راه را به آنها نشان داد.

درابتدا، بحث بنی اسرائیل زمان حضرت موسی(ع) گفته شد که در توصیف خود گفتند: إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ.

اما امام کاظم (ع) یاران امام خمینی را وصف کرده است: رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ قُمَّ یَدْعُو النَّاسَ إِلَى الْحَقِّ یَجْتَمِعُ‏ مَعَهُ‏ قَوْمٌ کَزُبَرِ الْحَدِیدِ لَا تُزِلُّهُمُ الرِّیَاحُ الْعَوَاصِفُ وَ لَا یَمَلُّونَ مِنَ الْحَرَبِ وَ لَا یَجْبُنُونَ …

آنها گفتند ما می نشینیم اما یاران روح الله(ره) در آخرالزمان از جنگ ملول نمی شوند، اهل ترس نیستند. آنها به موسی(ع) گفتند که برو با کمک خدایت بجنگ اما اینها گفتند که اماما تو در جماران بمان که ما فدایی تو هستیم. خدا هم راه را به آنها نشان داد. وقتی که در مسیر خدا قرار بگیری همه آسمان و زمین به کمک شما می آیند.

جمع بندی:

۱.      قران کتاب موعظه است. اگر داستانی را هم تعریف می کند برای پند گرفتن ماست. می گوید «قاعدون» که یاد بگیریم اهل قعود نباشیم.

۲.      موعظه پیامبر(ص) در کتاب موعظه:

۱.      پیامبر یک موعظه کرد.

۲.      فرمود اهل قیام باشید.

۳.      قیام باید لله باشد.

۴.      ولو شده یک نفره قیام کنید. موسی بن عمران(ع)، حضرت ابراهیم(ع)، پیامبر اکرم(ص) و امام خمینی(ره) همه و همه به تنهایی قیام کردند.

۳.      کسی که اهل قیام لله باشد، خداوند هدایتش را شامل حال او خواهد مرد.

*فلذا سعی کنیم که اهل قعود نباشیم و برای خدا قیام کنیم:

۱.      راهپیمایی روز ۲۲ بهمن قطعا مصداق قیام لله است و از آنجایی که بر تن آمریکا رعشه می اندازد مستحق ثواب الهی است.

۲.      انتخابات ۷ اسفند نیز از مصادیق قیام لله و «جاهدو فینا» است. هرجایی که به درگاه خدا تضرع کردیم خداوند راه را به ما نشان داد وهرجایی که به خیالمان رسید که ما کاره ای هستیم به دست خداوند زمین خوردیم که بفهمیم همگی باید به درگاه او تضرع و توسل کنیم.

صوت

دانلود

تصاویر

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *